Bezoekers die graag terugkomen

Als leisure-locatie concurreer je tegenwoordig niet alleen met andere theaters, bioscopen of musea. Je concurreert ook met de bank. Met een deken, iets te eten binnen handbereik en een avondje Netflix.

Elke drempel om de deur uit te gaan is er één. Soms figuurlijk, soms letterlijk. En hoe lager die drempels zijn, hoe makkelijker iemand denkt: ik ga weer.

Wat we vaak zien, is dat herhaalbezoek zelden alleen wordt bepaald door wat er op het podium gebeurt. Natuurlijk moet de voorstelling, film of tentoonstelling goed zijn. Maar het totaalplaatje eromheen weegt ook mee.

Hoe makkelijk was het om er te komen?
Hoe verliep de aankomst?

Dat zijn geen dingen waar bezoekers vooraf bij stilstaan, maar achteraf wel altijd worden genoemd.

“Leuke avond, maar het was wel een gedoe om er te komen zeg.”

Dat is het soort twijfel dat maakt dat iemand de volgende keer denkt: laat maar, ik blijf wel thuis. Zeker als het alternatief gewoon op de bank ligt te wachten.

Het omgekeerde werkt net zo goed.

Als de aankomst soepel verloopt en voorspelbaar is, begint de avond rustiger. Mensen komen ontspannen binnen, hebben nog even tijd voor een drankje en starten anders aan hun bezoek.

Dat voelt misschien niet als iets groots, maar het is wél het verschil tussen een eenmalig bezoek en iemand die terugkomt.

Want als je mensen een reden geeft om terug te komen en onderweg zo min mogelijk drempels laat voelen, dan hoef je ze de volgende keer niet meer te overtuigen.

Dan kiezen ze gewoon weer voor jou.